Στις 10 Μαΐου 1953, η Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία αναβαθμίστηκε από την Εξαρχία στο βαθμό του Πατριαρχείου κατά τη διάρκεια της Τρίτης Εκκλησιαστικής και Λαϊκής Συνόδου, που πραγματοποιήθηκε από τις 8 έως τις 10 Μαΐου 1953 στη Σόφια.
Ο Μητροπολίτης Φιλιππούπολης Κύριλλος εξελέγη από το Πατριαρχικό Εκλογικό Συμβούλιο Πατριάρχης της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας μετά από διακοπή 560 ετών. Η ενθρόνιση του Πατριάρχη έγινε αμέσως μετά την εκλογή του στον Πατριαρχικό Καθεδρικό Ναό των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου. Αλέξανδρος Νιέφσκι».
Τα επόμενα χρόνια, το Βουλγαρικό Πατριαρχείο αναγνωρίστηκε από όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες.
Στις 27 Ιουλίου 1961, το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως αναγνώρισε επίσημα το Βουλγαρικό Πατριαρχείο.
Μετά την πτώση της Βουλγαρίας υπό οθωμανική κυριαρχία το 1393, η ανεξαρτησία της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας καταργήθηκε και η επισκοπή της πέρασε στη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Στις 10 Μαρτίου (27 Φεβρουαρίου Π.Χ.), 1870, ο Σουλτάνος Αμπντούλ Αζίζ εξέδωσε διάταγμα για την ίδρυση Βουλγαρικής Εξαρχίας, αποκαθιστώντας έτσι την ανεξάρτητη βουλγαρική εκκλησία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου