Ο διευθυντής του Γραφείου για το Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια, Πέταρ Πέτκοβιτς, υπενθύμισε ότι σαν σήμερα το 2003, μια τριμελής οικογένεια Στόλιτς σκοτώθηκε στο σπίτι τους στο Όμπιλιτς και ότι οι δράστες αυτού του τερατώδους εγκλήματος δεν προσήχθησαν ποτέ στη δικαιοσύνη.

 

Ο Σλόμπονταν και η Ραντμίλα Στόλιτς και ο γιος τους Λιουμπίνκο βασανίστηκαν βάναυσα και οι παθολόγοι βρήκαν πολλαπλά ίχνη βασανιστηρίων στο σώμα τους, αν και το σπίτι όπου διαπράχθηκε η δολοφονία πυρπολήθηκε για να καλύψει τα ίχνη του εγκλήματος, δήλωσε ο Πέτκοβιτς. "Όπως και σε άλλες περιπτώσεις δολοφονιών Σέρβων μετά την άφιξη διεθνών δυνάμεων στο Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια, οι δράστες δεν έχουν ταυτοποιηθεί, αν και το κίνητρο για το έγκλημα είναι σαφές - εκφοβισμός πιθανών επαναπατριζόμενων, καθώς και των λίγων Σέρβων που ζούσαν στο Όμπιλιτς εκείνη τη στιγμή", δήλωσε ο Πέτκοβιτς. Δηλώνει ότι μια τέτοια εγκληματική πρακτική, που χρηματοδοτείται από εξτρεμιστικές και τρομοκρατικές πολιτικές δομές στην Πρίστινα, κορυφώθηκε λιγότερο από ένα χρόνο αργότερα στο πογκρόμ του Μαρτίου το 2004 και ότι «η πολιτική του εθνικά καθαρού αυτοαποκαλούμενου "Κοσσυφοπεδίου" είναι μέχρι σήμερα η ανεπίσημη κυρίαρχη ιδεολογία των αυτονομιστών της Πρίστινα. "Η μεθοδική και βάναυση αναλγησία των βασανιστών δεν υποκινήθηκε από προσωπικούς λόγους ή ιδιοτέλεια, αλλά ήταν ένα σύμπτωμα ενός βαθιού και ευρέως διαδεδομένου μίσους κατά των Σέρβων και σοβινισμού που όχι μόνο ήταν ανεκτό, αλλά και τροφοδοτήθηκε και ενθαρρύνθηκε από ορισμένες πολιτικές δομές. Αυτή η ιδεολογία του μίσους ζει και επιβιώνει μέχρι σήμερα στις πολιτικές προβολές της Πρίστινα, η οποία έχει σαφή στόχο την εξαφάνιση των Σέρβων από το Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια, και αυτό αποδεικνύεται από την καθημερινή πρακτική του καθεστώτος Κούρτι στο βόρειο τμήμα της επαρχίας", δήλωσε ο Πέτκοβιτς. Μια υγιής κοινωνία δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στο μίσος και τα ατιμώρητα εγκλήματα και ότι δεν μπορεί να υπάρξει πολυεθνικότητα ενώ οι εγκληματίες περπατούν ελεύθερα στους δρόμους, ούτε μπορεί να υπάρξει σταθερή και βιώσιμη ειρήνη και διεθνοτική εμπιστοσύνη. Ως εκ τούτου, προσθέτει ο Πέτκοβιτς, είναι απαραίτητο εγκλήματα όπως η δολοφονία της οικογένειας Στόλιτς να μην αφεθούν ποτέ στη λήθη και η πολιτική της ατιμωρησίας για εγκλήματα να αντικατασταθεί από μια σοβαρή και ειλικρινή αντιπαράθεση με το παρελθόν.